Layer 2

Een Layer 2 (L2) is een secundair netwerk of protocol dat bovenop een bestaande blockchain (de Layer 1, of L1) is gebouwd om schaalbaarheid te verbeteren. De meest gebruikte Layer 1-blockchains - Bitcoin en Ethereum - zijn bewust traag en duur om de veiligheid te maximaliseren. Layer 2-oplossingen proberen dit op te lossen zonder de basisbeveiliging op te offeren.

Het kernidee is dat de meeste transacties niet direct op de dure, langzame L1-keten hoeven te worden afgehandeld. In plaats daarvan worden ze verwerkt op de snellere L2, en worden alleen de samenvattende resultaten periodiek naar de L1 gestuurd. Op die manier erft de L2 de beveiliging van de L1, maar biedt het hogere snelheid en lagere kosten.

Er zijn verschillende L2-technologieën:

Lightning Network is Bitcoin's bekendste L2-oplossing. Het maakt directe, goedkope betalingen mogelijk door "payment channels" te openen tussen partijen. Transacties vinden buiten de Bitcoin-blockchain plaats; alleen de opening en sluiting van een kanaal worden op de L1 vastgelegd. Dit maakt microtransacties mogelijk die op de Bitcoin-basislaag niet haalbaar zijn.

Optimistic Rollups (zoals Optimism en Arbitrum op Ethereum) bundelen honderden transacties samen en sturen een samenvatting naar de L1. Ze nemen aan dat transacties geldig zijn ("optimistisch") maar bieden een uitdagingsperiode waarin fraude kan worden aangetoond.

ZK-Rollups (Zero-Knowledge Rollups) gebruiken cryptografisch bewijs om geldigheid direct te bewijzen zonder uitdagingsperiode, wat sneller en theoretisch veiliger is, maar technisch complexer.

Voor gebruikers betekent L2 vaak: lagere fees, snellere bevestigingen, maar soms extra stappen om geld van L1 naar L2 te bridgen (over te zetten). Er zijn ook bridging-risico's: bridges zijn historisch gezien kwetsbaar gebleken voor hacks.